Vorige week vloog ik naar Praag om te spreken over ADHD. Op een internationaal congres van Vetnnet, een gezelschap van docenten Paraveterinair, vertelde ik over ADHD in het onderwijs en vooral over wat docenten zelf kunnen doen om studenten beter te ondersteunen.
Voor mij was het bijzonder om daar te staan. Niet alleen omdat het een internationaal congres was, maar ook omdat spreken voor een groep voor mij niet altijd vanzelfsprekend is geweest.
Inmiddels geef ik regelmatig trainingen en lezingen. Spanning is er soms nog steeds. Maar dat weerhoudt me niet. Integendeel: het zorgt ervoor dat ik goed voorbereid wil zijn en dat mijn verhaal aansluit bij de mensen die voor me zitten.
En dat lukte.
De docenten in de zaal deden actief mee. Ze stelden vragen, deelden voorbeelden uit hun eigen praktijk en gingen aan de slag met verschillende oefeningen. Aan het einde kon iedereen iets benoemen wat ze meenamen naar hun eigen lessen.
Dat is voor mij waar een goede lezing over gaat: niet alleen informatie geven, maar ervoor zorgen dat mensen er in hun eigen praktijk iets mee kunnen.
En dat gebeurde in Praag.
De angst om te vallen is niemand vreemd. Soms val je. Maar hoe heerlijk is het als je vliegt?
